Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011

Σκέψεις - σκέψεις - σκέψεις



Στην Ελλάδα της κρίσης σιγά-σιγά αρχίζουμε να πολιτικοποιούμαστε ακόμη κι αυτοί που κάποτε απαξίωναν την πολιτική! Την πολιτική; Λάθος. Την κομματικοποίηση της πολιτικής. Την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί με βασικούς άξονες τα δυο μεγάλα κόμματα και τα της Αριστεράς που ακολουθούσαν πάντοτε με το ίδιο ποσοστό!
Αυτό άρχισε να εκλείπει τον τελευταίο καιρό, τα ποσοστά τους έπεσαν, η αποχή τεράστια! Πολύ φοβήθηκα μην τυχόν και καταντήσουμε Αμερικανοί που μένουν σπίτια τους και ζούν μια εικονική πραγματικότητα με όλα τα επακόλουθα αυτής! Ενα ωραίο κοπαδάκι που κοιμάται τον ύπνο του δικαίου! Ευτυχώς δεν είμαστε σαν κι αυτούς, τουλάχιστον ελπίζω να μη γίνουμε σαν κι αυτούς! Προσδοκώ ποτέ να μη  γίνουμε όσο κι αν προσπαθούν κάποιοι να μας κάνουν.

Μιλούσα όμως για την "απαξίωση του λαού στα κόμματα και τα κομματάκια"! Να ένα καλό που συμβαίνει. Να ένα θετικό! Πρέπει να παίρνουμε όλα τα θετικά που δημιουργούνται και να πετάμε στον κάλαθο των αχρήστων και της λήθης μας ό,τι άχρηστο.
Η αλήθεια είναι ότι και πολύ πορευτήκαμε με αυτούς τους ίδιους και τους ίδιους και τους ίδιους τόσα πολλά χρόνια από το '74 και μετά και με ορισμένους ή τις πρακτικές αυτών ή τους κλώνους αυτών από πρίν την Μεταπολίτευση!
Ναι, σίγουρα είναι δύσκολη η όποια ανατροπή! Προσωπικά τη θέλω αλλά δεν είναι -και το ξέρω πολύ καλά- εύκολο να πραγματοποιηθεί! Με ευχές και "είθε" τίποτα δεν επιτυγχάνεται όμως!

Ο κόσμος έχει βγει στους δρόμους και η κατάσταση αν και μοιάζει ελεγχόμενη, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί για κάτι τέτοιο! Υπάρχει ένας αναβρασμός που συνεχώς σε κάνει να σκέφτεσαι όλα τα ενδεχόμενα. Χτες 31-5 είχαν περικυκλώσει το κτήριο της Βουλής το κίνημα των Αγανακτισμένων και γιουχάραν όλους τους βουλευτές που φυγαδεύτηκαν. Ο κόσμος έχει εξαγριωθεί! Στα ξερά θα καούν και τα χλωρά! Συμβαίνει αυτό!

Κανείς δεν υπάρχει που θα μπορούσαμε να εμπιστευτούμε με κλειστά τα μάτια! Παντού βλέπω προβοκάτορες και το κάθε τι πρέπει να το ψάχνουμε από χίλιες δυο μεριές και από ακόμη πολλές περισσότερες και πάλι σίγουροι δεν είμαστε! Διαβάζω καθημερινά σε διάφορα μπλογκ απόψεις και σκέψεις πολλών και προσπαθώ να βγάλω ένα κάποιο συμπέρασμα! Και πάλι δύσκολο φαίνεται!
Είπα και πιο πριν: πρέπει να ψάχνουμε και να κρατούμε τα θετικά και να αφήνουμε κατά μέρος τα αρνητικά! Ακόμη κι αυτό όμως πολλές φορές είναι δύσκολο! Θα περίμενα να δω από πάρα πολλούς μια υπεύθυνη στάση αλλά ακόμη περιμένω!
Συμπέρασμα; Ο λαός στις πλατείες κυρίως στην πλατεία Συντάγματος και μπροστά από το Λευκό Πύργο προσπαθεί να οργανωθεί και να οργανώσει τα πράγματα. Αυτό κι αν είναι δύσκολο! Κι όμως βλέπεις ότι μέσα από τη συζήτηση και από τους κοινούς στόχους που τίθενται, τα πράγματα προχωρούν. Κι αναρωτιέσαι πώς στο καλό οι 300 που ΕΜΕΙΣ εκλέγουμε δεν μπορούν να φέρουν εις πέρας αυτά για τα οποία τους βάζουμε στο κοινοβούλιο! Είναι έτοιμοι να μας πουλήσουν στα σκλαβοπάζαρα ανα την υφήλιο κυριολεκτικά! Οχι δεν το δίνω το παιδί μου! Θα σκοτωθώ για χάρη του αλλά δεν θα μου το πάρει κανένας!

Είναι πολλά τα ζητήματα που εγείρονται! Και ακόμη περισσότερα πρόκειται να δούμε να συμβαίνουν. Μακάρι ο Θεός να βάλει το χέρι του και να μη ζήσουμε καταστάσεις που θα μας κάνουν να θρηνήσουμε θύματα!
Ετσι ακριβώς τη βιώνω την κατάσταση: μια κρύο και μια ζέστη! Μια όλα θετικά και πολλές φορές φτάνω στο αδιέξοδο! Πρέπει όμως να πηγαίνουμε βήμα-βήμα! Εμείς ο λαός!

Πάνω απ' όλα ΧΩΡΙΣ ΒΙΑ... Μετά όλα τ' άλλα!  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου