Κυριακή 29 Μαΐου 2011

Πάω πλατεία




Είμαστε στην τρίτη ημέρα... Πόσο γρήγορα περνούν οι μέρες! Πόσο όμορφα περνούν οι μέρες...
Αισιοδοξώ. Κι είναι η πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια που νιώθω ότι μπορεί να συμβεί κάτι! Αυτό λέω όπου σταθώ κι όπου βρεθώ! Ανάμεσα στις παρέες που έχουν δημιουργηθεί στην πλατεία! Ακόμη κι αυτή η λέξη "πλατεία" αρχίζει και παίρνει μια άλλη διάσταση εντός μου! Παρακολουθώ τους ανθρώπους στα μάτια! Αλλες φορές φανερά και άλλες κρυφά για να καταλάβω -όσο μπορώ- τι σκέφτονται, τι πρεσβεύουν!
Η απογοήτευση που κουβαλώ από άλλες προηγούμενες φορές που βρεθήκαμε μπροστά σε μια αλλαγή που όμως δεν επιτεύχθηκε, με κάνει να είμαι επιφυλακτικός! Δεν πρέπει να αποτύχει με τίποτα αυτή τη φορά! Δεν πρέπει να υποχωρήσουμε με τίποτα αυτή τη φορά!
Τούτη η φορά φαντάζει διαφορετική από όλες τις προηγούμενες! Μακάρι να γίνει μια αρχή και να φτιάξουμε, να δημιουργήσουμε μια νέα κατάσταση!
Οχι δεν βιάζομαι. Το ξέρω καλά ότι τέτοια πράγματα δέν γίνονται από τη μια στιγμή στην άλλη.
Ομως πιστεύω ότι τώρα είναι κατάλληλες οι συνθήκες για να φτιαχτεί κάτι σωστό σε αυτόν τον τόπο που τις τύχες του είχαν στα χέρια τους άνθρωποι ανάξιοι! Προς Θεού σε καμία περίπτωση δεν βάζω στο ίδιο τσουβάλι όλους τους πολιτικούς και μη! Πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις αλλά η ουσία δεν αλλάζει!
Κι η ουσία είναι ότι αυτόν τον τόπο κάποιοι από αυτούς, τον ξεζούμισαν! Του ήπιαν το αίμα χωρίς καμία αιδώ! Κι όλοι εμείς -απλά πρόβατα- παρακολουθούσαμε καλά δασκαλεμένοι-υπνωτισμένοι στο ύφος και το ήθος που μας πλασάρανε!

Τώρα όμως τι κάνουμε; Πού πάμε από εδώ και πέρα;
Πρέπει να καταλάβουμε ότι είμαστε στο μεταίχμιο μιας νέας κατάστασης την οποία πρέπει να διαχειριστούμε εμείς ο λαός, οι άνθρωποι που μπορούν ο καθένας από το μετερίζι του να προσφέρει!
Υπάρχουν υγιείς δυνάμεις σε αυτόν τον τόπο! Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε και να επανέλθουμε σε αξίες που κρύβουμε στη φύση μας, σε αυτά που πρεσβεύουμε ως ανθρωποι που γεννήθηκαν σε αυτόν τον τόπο που λέγεται Ελλάδα!
Πρέπει να συμπεριλάβουμε μαζί με μας και όλους εκείνους τους αποδεδειγμένα φιλέλληνες -και πιστέψτε το είναι πάρα πολλοί αυτοί- από κάθε γωνιά της γης! Να τους έχουμε σύμμαχους σε αυτήν τη δύσκολη κατάσταση! Κοιμάμαι τα βράδια με αγωνία για την επόμενη ημέρα· να μη σπάσουμε!
Υπάρχουν λογής-λογής ενδείξεις που με... οδηγούν να είμαι σε εγρήγορση! Αυτήν την εγρήγορση πρέπει να έχουμε όλοι! Πολλοί από τους "αγανακτισμένους που συνομιλώ" έχουν την ίδια άποψη! Οι "καθαροί" διακρίνουμε την προβοκάτσια όπου εισβάλει! Πρέπει να την απομακρύνουμε πάση θυσία!
Θέλω να γράψω πολλά και πολλές από τις σκέψεις μου να αποτυπώσω και σήμερα, εδώ! Δυστυχώς κι ευτυχώς δεν έχω τον χρόνο για να το κάνω!
Υπάρχει η καθημερινότητά μου! Πατέρας ενός μικρού παιδιού, σύζυγος, ευτυχώς ακόμη εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα με απόλυτη συναίσθηση της κρίσιμης κατάστασης...

Ελάχιστος ο χρόνος. Μα τώρα μια νέα ημέρα πάει να ξεπροβάλει! Θέλω να είμαι "παρών" στην ανατολή! Το επιζητούσα τόσο καιρό και δεν γίνεται να λείπω! Δεν γίνεται να λείπει κανένας! Αρχίζει και φαίνεται το πρώτο φως πίσω από μια τρομερή βαρυχειμωνιά! Πρέπει να μη λείψει κανένας! Ολοι έχουν λόγο, όλοι έχετε λόγο, όλοι έχουμε λόγο! Είμαστε σε εκέινο το Μακρυγιανικό "εμείς" που ψάχναμε εναγωνίως εδώ και κάμποσο καιρό! Υπάρχει τρόπος τώρα!
Να κατεβούμε όλοι στις πλατείες, να τις γεμίσουμε, να ακούσουμε και να κρίνουμε την κατάσταση!
Συζητώ με πολλούς φίλους, γνωστούς!
Κάποιοι από αυτούς -παρόλο που δεν είναι βολεμένοι- δεν πιστεύουν ότι κάτι μπορεί να αλλάξει! Μα κι εγώ δεν μπορώ να τους πείσω! Δεν θέλω να τους πείσω!
Εμένα μου φτάνει που μέσα μου, όπως εξάλλου έχω δει και σε πολλά ζευγάρια μάτια, έχουμε πιστέψει σε αυτό το κίνημα, σε αυτό το νέο ξεκίνημα!

Είναι η πρώτη φορά που βλέπω τα πράγματα να κινούνται σε μία κατεύθυνση, δεν είναι στάσιμο το νερό, δεν βρωμάει! Αλήθεια το νιώθω!
Αυτό τους λέω και με το καιρό είμαι σίγουρος ότι κι εκείνοι θα το δούν. Τίποτα δεν είναι εύκολο! Πρέπει να βλέπουμε μέρε με την μέρα τα νέα δεδομένα και να προχωρούμε!
Πάω πλατεία...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου